ครูตั๊กจากไปไกลเกินจะพบ 
เสียงขิมกลบความเศร้าเคล้าหวั่นไหว 
สายขิมนั้นยังสั่นสะท้อนใจ 
เหมือนครูอยู่ไม่ห่างไปจากเรา 
ปลายนิ้วครูเคยสอนอย่างอ่อนโยน 
ทุกท่วงโทนยังจำคำสั่งสอนเก่า 
บทเพลงหวานยังก้องดังกังวานเบา 
ดั่งเรื่องราวครูถักทอไว้ด้วยรัก 
แม้วันนี้ครูจากลาลับแล้ว 
ศิษย์ไม่แคล้วขอสืบสานไม่หยุดพัก 
เสียงขิมจะขับขานแทนครูตั๊ก 
ด้วยความรัก ความอาลัย...

คุณแม่น้องจูล่ง+จูล่ง ค่ะ
ลูกศิษย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2568
วันที่เขียนบทความ 2 เม.ย. 2569