คิดถึงตั๊ก 

โดย จักก์ชัย พานิชพัฒน์

 

ครอบครัวสาคริกบันทึกที่บ้านแนบทะเลของพระยาบริหาราชมานพ (เนียน สาคริก) จากซ้าย แถวหลังคนที่ 4 ชนก สาคริก และคนที่ 6 คือผู้เขียน

 

        ตั๊กเป็นน้องชายคนเดียวของภรรยาผมที่อายุใกล้เคียงกันจึงสนิทสนมและรักกันมาก ผมจึงได้มีโอกาสพบปะกันเป็นประจำ ตั๊กจบการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยทำงานในองค์กรที่มั่นคง มีตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดี แต่ด้วยความรักและศรัทธาในดนตรีไทยอย่างแท้จริง จึงตัดสินใจลาออกมาประกอบอาชีพครูสอนดนตรีไทย แม้จะเป็นอาชีพอิสระที่มีรายได้ไม่แน่นอนก็ตาม ภรรยาผมก็ยินดีสนับสนุน 

        ด้วยความสามารถและความตั้งใจ ตั๊กได้พัฒนาวิธีการสอนที่ทำให้เด็กเล็กเกิดความสนใจและรักในดนตรีไทย อีกทั้งยังอบรมสั่งสอนลูกศิษย์ให้เป็นคนดี มีระเบียบวินัย และมีคุณธรรม จึงเป็นที่รักและเคารพนับถือของทั้งลูกศิษย์และผู้ปกครองเป็นจำนวนมาก

        น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่งที่ชีวิตของตั๊กต้องจบลงเร็วเกินไป ตั๊กได้สร้างคุณประโยชน์แก่สังคมไว้อย่างมากมาย โดยเฉพาะในด้านการส่งเสริมและพัฒนาดนตรีไทย จนได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าให้เป็นราชบัณฑิต อันเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจยิ่ง

การจากไปของตั๊กนับเป็นความสูญเสียครั้งสำคัญของวงการดนตรีไทย และของผู้ที่รักศิลปวัฒนธรรมไทยอย่างยิ่ง

ขออธิษฐานให้ดวงวิญญาณของตั๊กไปสู่สุคติในสัมปรายภพ

ด้วยรักและอาลัยยิ่ง
จักก์ชัย พานิชพัฒน์
วันที่เขียนบทความ 10 พ.ค. 2569