คำไว้อาลัยครูตั๊ก

สมัยแรกที่ครูตั๊กรับวิปครีมเข้ามาเป็นศิษย์ขิม (ขึ้น ป.1) ครูเคยวาดรูปลายเส้นวิปครีมไว้ วิปครีมมีความผูกพันกับครูเรื่อยมา เวลามาเรียนขิมกับครู แม่จะไม่ค่อยได้เข้ามาช่วยจัดการอะไรเท่าไหร่เพราะเกรงครูอยู่บ้าง นอกจากช่วยยกขิมตอนวิปเด็ก ๆ และประชุมผู้ปกครองรวมบ้าง ส่วนใหญ่แม่มาดรอปไว้กลับไปทำงาน ซึ่งให้วิปดีลกับครูเอง  เท่าที่ผ่านมาวิปไม่ค่อยโดนครูเอ็ดใหญ่ ๆ มีบ้างที่โดนเอ็ดทั้งกลุ่ม เพราะติดเล่นกันเกินไป แต่โดยส่วนตัววิปเอาตัวรอดเองไปได้เสมอ ^^  และในทุกเรื่องที่ต้องการคำแนะนำ วิปมักจะบอกว่า หนูคุยกับครูตั๊กเองได้ แม่เลยไม่ค่อยต้องกังวล อาจเพราะส่วนนึงวิปครีมเป็นเด็กร่าเริง และตลก เปลี่ยนสถานการณ์เครียดเป็นเบา ๆ ขำ ๆ ได้ดี.. แต่ถ้าโดนดุจริง ๆ ก็รู้จักสงบลง.

แต่ส่วนสำคัญเป็นเพราะโดยพื้นฐานครูเองมีหัวใจวัยรุ่น และเข้าใจเด็กเยอะ สังเกตุจากครูจะมีของเล่นสนุก ๆ มาเล่นกับพวกศิษย์เสมอ และตั้งชื่อกลุ่มรุ่นเดียวกับวิปว่าแก๊งลูกลิง คุณสมบัติคือ “ซนมาก ทานขนมเก่ง ดื้อเล็กน้อย ขยันนี้ดดดหน่อย >< เพลงบรรเลงที่เป็นสัญลักษณ์ของแก๊งคือ “มวยวานร” ซึ่งมีท่วงทำนองซุกซนสนุกสนานมาก

การที่วิปครีมได้มาเรียนดนตรีไทยกับครูตั๊กนอกจากสนุกแล้ว ยังเป็นจุดเริ่มต้นแรก ๆ ที่ให้โอกาส และพัฒนาความเป็นตัวตนถึงทุกวันนี้เยอะมาก เป็นที่แรกที่ได้มีโอกาสฝึกขึ้นเวทีใหญ่ในที่มีคนดูมาก ทำในสิ่งที่ต้องใช้สมาธิ และความละเอียดมาก ฝึกควบคุมความตื่นเต้น และสติต่อหน้าสาธารณะได้สูง และเป็นตัวอย่างให้น้อง ๆ ที่โรงเรียนหลายคนสนใจดนตรีไทย

หลัง ๆ พอ ม.ปลาย ที่เรียนและกิจกรรมหนัก จึงมีโอกาสเพียงเข้าไปร่วมกิจกรรมและกราบครูแค่ในวาระสำคัญ ซึ่งเมื่อทราบว่าครูป่วย จึงตั้งใจจะไปหาครูที่ชมรมเสาร์ถัดไปเพราะเพิ่งจะหยุดกิจกรรมได้บ้าง  แต่แล้ววันนี้ก็มาถึงก่อน ยังโชคดีที่วิปครีมมีโอกาสไปกราบครูทัน และทุกอย่างที่อยากบอกลาครูวิปก็ว่าได้พูดข้างหูครูไปหมดแล้ว

ถึงวันนี้ส่วนตัวแม่เอง ขอกราบครูตั๊กที่เอ็นดู และเมตตาวิปครีม รวมถึงให้โอกาสที่ดีมาตลอด  เวลานี้ครูตั๊กออกเดินทางไกลแล้ว ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยดลบันดาลให้รากฐาน และความตั้งใจที่ครูได้ปูทางไว้ในเรื่องราวดนตรีไทย ได้ส่งเสริมให้ผู้ที่สนใจและถูกสานต่อให้คงอยู่ไปนานแสนนาน (ไม่เพียงแค่มีโอกาสได้เรียนรู้รากเหง้าในแขนงดนตรีไทย แต่ยังพัฒนาความเป็นตัวตนอันดีที่จะเป็นรากฐานภายในตัวผู้เรียนในการต่อยอดไปได้อีกอย่างมาก)

กราบลาด้วยอาลัยรัก และระลึกถึง (ครูตั๊ก) อาจารย์ชนก สาคริก มูลนิธิหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ราชบัณฑิต สาขาดุริยางคกรรม เสมอ

=คุณแม่วิปครีม=
วันที่เขียนบทความ 5 เม.ย. 2569