กราบลาคุณครูตั๊ก

หนูได้เริ่มเรียนขิมกับครูตั๊กตั้งแต่อนุบาล 3 ที่ธนาคารออมสิน ตอนแรกหนูคิดว่าครูตั๊กดุแต่พอได้เรียนกับครูแล้ว ครูตั๊กเป็นคนที่ใจดีมาก ครูเป็นคนสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับเด็ก ๆ ทุกคน ครูชอบเล่นมายากลให้พวกเราดูและมีของเล่นใหม่ ๆ มาให้พวกหนูเล่นตลอด พอขึ้นประถม 1 หนูก็ได้เข้ามาเรียนที่ชมรมดนตรีมูลนิธิหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ได้เริ่มประกวดศรทองเป็นครั้งแรก และประกวดมาเรื่อย ๆ จนได้รับรางวัลชนะเลิศการบรรเลงขิมสายระดับประถม ตอนอยู่ประถม 6 หนูรู้สึกภูมิใจมาก ๆ เป็นประสบการณ์ที่ดีมาก ๆ รวมถึงรางวัลชนะเลิศการประกวดขิมสายระดับมัธยม ซึ่งหนูได้ตอนมัธยม 4 ส่วนสำคัญหนึ่งที่ทำให้หนูประสบความสำเร็จอีกครั้งคือการมีพื้นฐานที่ดีมาจากครูตั๊กที่ฝึกซ้อมให้หนูมาตั้งแต่เล็ก ๆ ครูตั๊กฝึกซ้อมให้ แม้บางครั้งหนูจะตีไม่ได้แต่ครูตั๊กไม่เคยดุ คุณครูใจเย็นค่อย ๆ สอนและให้ฝึกซ้อมไปเรื่อย ๆ ทำให้หนูไม่เคยรู้สึกกดดันและไม่เคยไม่มีความสุขในการเล่นดนตรีเลย  

ครูตั๊กชอบเปิดวิดีโอที่หนูเรียนกับคุณครูตั๊กตอนเด็ก ๆ ให้ดู ทำให้หนูนึกถึงตอนที่ได้เรียนกับครูตั๊กที่ธนาคารออมสิน จำได้ว่าหนูอยากมาชมรมในทุกอาทิตย์ และตั้งตารอที่จะได้มาเรียนมาก ๆ ตีขิมเหนื่อยก็พักและได้วิ่งเล่นกับเพื่อน ๆ ต่อ ครูตั๊กไม่เคยบังคับให้เรียนเลยแต่คุณครูสร้างบรรยากาศห้องเรียนธรรมดากลายเป็นสถานที่แห่งความสุข

การได้เรียนดนตรีกับคุณครูตั๊กเป็นความโชคดีที่สุดของหนูเลย ครูตั๊กเป็นหนึ่งในคนที่สำคัญในการเดินทางของชีวิตหนู และหนูรู้สึกดีใจมาก ๆ ที่ได้เป็นศิษย์ของครูตั๊ก ตลอดระยะเวลา 13 ปี ขอขอบคุณครูตั๊กที่คอยอบรมสั่งสอนหนูมาโดยตลอด การเรียนกับครูตั๊กไม่เพียงแต่จะได้ความรู้เรื่องดนตรี แต่ได้รับการสอนในหลาย ๆ อย่างในชีวิตของหนู ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการมีวินัย การฝึกความอดทน มีเป้าหมายในชีวิต ได้รู้จักทั้งความสมหวังและผิดหวัง

ทุกครั้งที่ได้เข้าชมรม ได้จับไม้ขิม หนูก็อดที่จะคิดถึงคุณครูตั๊กไม่ได้ ขอให้ครูตั๊กนอนหลับพักผ่อนอย่างสบายและขอให้ครูได้รับรู้ว่าพวกเรายังคงรัก เคารพ และระลึกถึงครูอยู่เสมอ แม้ในวันนี้คุณครูตั๊กจะจากพวกเราไปแล้ว แต่คำสอน ความใจดี ความรัก และเสียงดนตรี จะยังคงอยู่ในหัวใจของพวกเราตลอดไปนะคะ🤍🤍

ด้วยรักและอาลัยยิ่ง

นางสาวปราณณิชา มโนมัธย์
ลูกศิษย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 (แก๊งลูกลิง)
วันที่เขียนบทความ 31 พ.ค. 2569