ปี พ.ศ. 2544 นิ้งโชคดีที่ได้พบครูที่ดีที่สุดและมีพระคุณที่สุดในโลก

นิ้งเริ่มเรียนขิมกับครูตั๊กตอนอายุ 8 ขวบ เรียนทุกวันอาทิตย์ตอนเช้า ไปถึงบ้านครูคนแรกแทบจะทุกอาทิตย์ นิ้งกังวลมากเพราะแม่ชอบให้ซ้อมขิมคนเดียวรอครูออกมา แต่นิ้งกลัวครูได้ยินเพราะตีไม่เพราะเลยชอบขอแม่ออกไปกินข้าวมันไก่รอนักเรียนคนอื่นมา พอเรียนได้สักพักครูตั๊กก็ชวนไปเรียนกับพี่ ๆ เพื่อน ๆ อีกกลุ่มนึง ปัจจุบันก็กลายเป็นกลุ่ม 02 

ครูตั๊กสอนทุกอย่าง ขิม ขลุ่ย กู่เจิง ซอ ระนาด จะเข้ เครื่องดนตรีจีนต่าง ๆ เป็นปรมาจารย์ที่เก่งที่สุด สอนทั้งดนตรี ธรรมะการใช้ชีวิต เล่าประวัติท่านครู เล่าเรื่องต่าง ๆ เรียนกับครูจนดึก กลับถึงบ้านห้าทุ่มเที่ยงคืนเป็นสิบ ๆ ปี ครูตั๊กเคยทำซุปหูฉลามให้กินด้วย ใส่ซุปไก่สกัด เสียดายนิ้งจำไม่ได้ว่าครูตั๊กทำยังไง 

ตอนที่พ่อเสียใหม่ ๆ ตอนนิ้งอายุ 12 นิ้งต้องอยู่กับแม่สองคน ครูตั๊กก็ซื้อเครื่องช็อตไฟให้พกไว้ติดตัว เผื่อโจรเข้ามาในบ้านจะได้ไว้ใช้ป้องกันตัว 

ครูตั๊กจำได้ว่านิ้งกลัวผีมากตั้งแต่เด็ก ขนาดตอนนิ้งอยู่มหาลัยทักมาถามว่าผีดุมั้ย 

ให้บรรยายถึงครูตั๊กยังไงก็ไม่จบ มีความทรงจำดี ๆ โผล่เข้ามาเรื่อย ๆ ให้นึกถึงครู อ่านแชทเก่า ๆ ที่คุยกับครูก็ได้แต่น้ำตาไหล พอนิ้งมีลูก ๆ ก็ตั้งใจจะสอนดนตรีส่งต่อให้บุญมี-บุญมาเท่าที่นิ้งจะทำได้ เสียดายบุญมีบุญมายังไม่มีโอกาสตีขิมเพลงแขกบรเทศให้ครูตั๊กฟังเลย

แม่ นิ้ง บุญมี บุญมา ขอกราบลาครูตั๊ก ชนก สาคริก นิ้งจะเอาทุกๆคำสอนของครูมาใช้และจะสอนลูก ๆ ต่อไปนะคะ

นางสาวนันทนิตย์ บำเพ็ญบุญ
ลูกศิษย์ กลุ่ม 02
วันที่เขียนบทความ 3 มิ.ย. 2569