อาทิตย์ลับอัสดงลงไปแล้ว
ใจก็แป้วหายลงที่ตรงหน้า
สิ้นครูตั๊กผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชา
ผู้เมตตาสอนสั่งลูกหลานเรา

ไม่มีแล้วครูดนตรีที่แกล้วกล้า
ครูตั๊กกล้าคิดสิ่งใหม่เพื่อสืบสาน
สอนดนตรีด้วยยึดมั่นอุดมการณ์
ต่อยอดงานดนตรีไทยให้รุ่งเรือง

ครูชนก ครูดนตรี ผู้รักศิษย์
คิดเทคนิค คิดกลยุทธ์ ที่ฟูเฟื่อง
คนไหนดื้อ คนไหนซน มีกลเฟือง
ไว้ขับเคลื่อน ให้เด็กเด็กมาสนใจ

มีขนม นมเนย ไว้ให้เด็ก
พอเรียนเสร็จ ไปวิ่งก่อน   มาเรียนใหม่
เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง ดีต่อใจ
ดีต่อใคร ใครทุกคนที่มาเรียน

เขียนอย่างนี้แล้วคิดถึงคุณครูตั๊ก
คุณครูมัก เล่าเรื่องเก่าที่หมุนเปลี่ยน
แนะแนวทาง ให้ข้อคิด ให้พอเพียง
ไว้ตระเตรียมรับสิ่งใหม่เข้ามาชอน

ต่อแต่นี้ ไม่มีแล้ว คุณครูตั๊ก
ผู้ฟูมฟัก ขัดเกลา แลสั่งสอน
ครูเหนื่อยแล้ว หลับเถิดหนา อย่าอาวรณ์
คำสั่งสอน ครูคงอยู่ ชั่วนิรันดร์

กราบขอบพระคุณ ครูตั๊กที่เมตตา ชิวกับเหมยหลิน กราบลาครู ด้วยความรักและความอาลัย

•••••••••••••••••••••••••••••

ซี นุช ชิว เหมยหลิน

นายธวัชชัย ซีถวัลย์กุล และนางสาว จินตนา คุ้มผาติ
ผู้ปกครอง ของ นาย ธีรณัฏฐ์ ซีถวัลย์กุล (ชิว) และนางสาว ธัญวัลย์ ซีถวัลย์กุล (เหมยหลิน)
มาเรียน  ช่วงปี 2558
วันที่เขียนบทความ 13 พ.ค. 2569