ในโลกนี้มีคนที่เราเรียกว่า..ครูอยู่มากมาย แต่จะมีครูสักกี่คนที่เราเรียกได้อย่างเต็มปาก…สนิทใจ ด้วยศรัทธา ด้วยนบนอบต่อความรู้..ความดี.. และความเมตตาปรานีที่มีต่อศิษย์…ครูตั๊ก อาจารย์ชนก สาคริก เป็นหนึ่งในนั้น
ครูตั๊ก คือ.. “ครู“…ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชา….อบรมจริยา…ให้คำแนะนำไปถึง performance ของเด็ก ๆ… ถ่ายทอดประสบการณ์ มุมมอง วิธีคิด วิธีดำรงชีวิต …เติมพลังบวกต่าง ๆ…ให้เก่งในแบบของตัวเอง
🌹ครูมีมุมมองที่ทันสมัย ก้าวล้ำในความดิจิทัล เป็นมุมของศิลปินผสมผสานกับวิทยาศาสตร์อย่างน่าทึ่ง เป็นนักคิด นักเขียน และนักวิทยาศาสตร์ประยุกต์เครื่องมืออุปกรณ์ต่าง ๆ ทั้งสื่อการสอน และอุปกรณ์ดนตรีไทย ครูบอกเสมอว่าการตีขิมมีหลายสิบกระบวนท่า.. (อันนี้ผู้ปกครองจำตัวเลขไม่แน่ชัด😅) มีทั้งตีเก็บ กรอ สะบัด ขยี้ ลูกซัด ฯลฯ จำไม่หมด รู้แต่ว่าครูตีอย่างไรก็เพราะไปหมด แม้แต่การไล่มือยังเพราะและเป็นเพลง… และที่แกรนด์ปังที่สุดของทางเพลงบ้านครูที่ชื่นชอบคือลาวเสี่ยงเทียน 3 ชั้น ผู้ปกครองฟังไม่รู้เบื่อ….ส่วนที่เสียดายสุด ๆ คือลาวแพน ที่ 2 คนนี้ยังต่อไม่จบที 🥺
❤️อะตอม Atom See และโฟตอน Photon See มาฝากตัวเป็นศิษย์กับครูเมื่อ 10 ปีก่อน… โฟตอนอยู่ ป.1 จับไม้ขิมยังแบบน่ากลัวจะหล่น…โน้ตต่าง ๆ นานาได้หน้าลืมหลัง.. ได้หลังลืมหน้าบ้าง😅… ครูก็มีวิธีสอนและพูดคุย… เด็ก ๆ ซึ่งน่าจะกลัวครู.. แต่กลับไม่กลัว กล้าพูด กล้าคุยกับครู… ครูมีความสุขเมื่ออยู่ท่ามกลางลูกศิษย์ เหมือนไม่เคยเบื่อที่จะปั้นลูกศิษย์รุ่นแล้วรุ่นเล่า… และมีความปลื้มปริ่มเมื่อลูกศิษย์ที่เติบโตไปแล้วยังแวะเวียนมาหาครู…
❤️ในยามฤดูประกวดขิมศรทอง.. ครูไม่ได้บังคับ.. ผู้ปกครองก็ไม่ได้คาดหวัง.. แค่มันเป็นเวย์ที่ควรจะเป็นเพื่อการเรียนรู้..เติบโต.. ครูบอกอยู่เสมอว่า…“ประสบการณ์จะทำให้เราเก่งขึ้น”
❤️รางวัลที่แท้จริงคือความเก่งที่เพิ่มขึ้นชนะ… ก็ภูมิใจ…แพ้… ก็กลับมาใหม่… ❤️อันนี้ใช้ได้ชั่วชีวิตเลยนะ ผู้ปกครองว่า🙏❤ และแม้เมื่อชมครูว่าเวลาไปดูประกวดขิมศรทอง… ทางเพลงครูนี่สุดยอดจริง ๆ ครูยังถ่อมตัวว่า ผู้ปกครองที่ส่งลูกมาเรียนก็คงเป็นพวกชอบทางเพลงทำนองนี้อยู่แล้ว
ผู้ปกครองจึงชอบคุยกับครู เพราะได้แง่คิด.. มุมมองดี ๆ เหมือนคุยกับญาติผู้ใหญ่ที่เคารพรัก ครูมีโรคประจำตัวอยู่หลายโรค แต่เวลาถามไถ่สุขภาพไม่ชอบพูดถึง… ครูใช้ชีวิตปกติ มีความสุขกับการสอนเด็ก ๆ อัด/ตัดต่อคลิปเพลงไว้ ระยะหลังมีลูกศิษย์หรือผู้ปกครองมาช่วยทำบ้าง ครูทำเป็น QR code แจกไว้เหมือนจะ (แอบ) เตรียมไว้ตอนครูไม่อยู่🥺
ทางเราผลุบ ๆ โผล่ ๆ ไปเรียนบ้างไม่ไปบ้างตามสะดวก…เวลาจะมีภารกิจติวสอบเข้าต่าง ๆ นานา.. ครูก็ไม่เคยว่ากระไร… ครูบอกว่า “ทำในสิ่งที่ควรทำ..” อะไรก่อนอะไรหลังก็ว่าไป
ช่วงหลังครูเริ่มมีต้องเข้า-ออกโรงพยาบาล ช่วงปีใหม่แวะไปฝากของสวัสดีปีใหม่เพราะครูยังอยู่โรงพยาบาลและงดเยี่ยม เมื่อต้นเดือนได้เห็นในไลน์ว่าครูออกจากโรงพยาบาลแล้ว สดชื่นดี ยังว่าจะแวะไปหาครู ผลัดวันประกันพรุ่งแป๊บเดียว… มาเห็นโพสต์เมื่อเที่ยงคืน… ว่าครูได้ออกเดินทางไกลแล้วตั้งแต่หัวค่ำที่โรงพยาบาลรามา 😭😭😭
ขอดวงวิญญาณครูตั๊กสู่ภพภูมิที่ดี ขอให้เดินทางปลอดภัยและมีแต่ความสุขนะคะ… บทเพลงที่ไพเราะและคำสอนของครูจะอยู่ในใจพวกเราตลอดไป..
กราบลาครูตั๊ก ณ บรรทัดนี้🙏🥺🖤
พีชยา ทวีเลิศ
ผู้ปกครอง อะตอม (ใหญ่)-โฟตอน
วันที่เขียนบทความ 31 มี.ค. 2569
