อาลัย “ปู่ตั๊ก” 

โดย นลิน สาคริก (ไหม)
 

        ตั้งแต่จำความได้ ไปบ้านสามเสนทุก ๆ วันเสาร์ บ้านจะเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย และมีเสียงดนตรีไทยเสมอ จนถึงทุกวันนี้ที่ปู่ตั๊กไม่อยู่แล้ว..ก็ยังเป็นเหมือนเดิม เชื่อว่าสิ่งที่ปู่ตั๊กได้ทำไว้ จะไม่มีวันหายไป ไม่มีอะไรที่ปู่ตั๊กต้องห่วงเลย ลูกศิษย์ที่รักปู่ตั๊กทั้งหลายจะไม่มีวันทำให้มันหายไป (ลูกศิษย์ปู่เยอะมากกกกก) ดีใจที่มีคนรักคุณปู่ตั๊กมากมายขนาดนี้ 

คิดถึงทริกมายากล การพาเล่นของเล่นต่าง ๆ ความสนุกสนานของปู่ตั๊ก และที่สำคัญเสียงโน้ต 4142 ที่ได้ยินตลอด
ดีใจที่เคยได้ซื้อเกาลัดให้คุณปู่ได้ทาน  เป็ดปักกิ่ง เนื้อทอด และสตูลิ้นวัวที่คุณปู่ชอบ ที่พ่อเก๋ซื้อมาฝากกี่ครั้งจะได้ยินว่า “ขอบใจ ๆ” พร้อมกับรอยยิ้ม
ทุกสิ่งจะเก็บไว้ในความทรงจำเสมอ

ด้วยรักและอาลัย
หลานไหม นลิน สาคริก
นางสีดำของปู่ตั๊ก
วันที่เขียนบทความ 6 มิ.ย. 2569