ดิฉันได้เรียนขิมกับคุณครูตั๊กเมื่ออยู่ชั้นประถมโรงเรียนราชินีบน เนื่องจากคุณพ่อมีขิมที่บ้าน และไม่มีใครเรียนขิม ดิฉันจึงอยากเรียน แต่ต้องเรียนวันเสาร์-อาทิตย์เลยไม่อยากเรียนต่อ เพราะอยากกลับบ้านมากกว่า จำได้ว่าได้เรียนกับอาจารย์บรรเลงและคุณครูตั๊ก คุณครูสอนให้จำตัวเลข 4142 4542 1611 1211 จำได้แค่นี้ ต่อมาพี่สาวก็มาเรียนแทนดิฉัน จนพี่สาวตีเป็นเพลงไพเราะให้คุณพ่อคุณแม่ฟัง และส่งต่อให้ลูกสาวทั้งสองของพี่สาวเรียน จนมีความรู้ความสามารถติดตัว ไม่เหมือนดิฉันที่ไม่มีความเพียรพยายาม 

ในฐานะลูกศิษย์ในระยะสั้นของคุณครู ขอกราบอาลัยคุณครูตั๊ก (ครูชนก สาคริก) ขอดวงวิญญาณของคุณครูสู่สุคติสัมปรายภพภูมิที่ดีที่สุดด้วยเทอญ)

จาก ดร.ประพจนีย์ กิตติขจร (เอกพจน์)
วันที่เขียนบทความ 26 มิ.ย. 2569