“ครูผู้ให้”

“ครูผู้ให้” คำกล่าวนี้ไม่เกินจริงเลยสำหรับ 12 ปีที่ผ่านมา นโมคงไม่อาจเป็นนโมในวันนี้ได้ หากไม่มีครูคอยขัดเกลา อบรมสั่งสอน ทั้งในยามเข้มงวดและยามผ่อนเบา ครูไม่ได้เพียงสอนดนตรีไทย แต่ยังสอนวิชาชีวิตให้กับศิษย์ทุกคนที่ได้เข้ามาเรียน จากจุดเริ่มต้นของโรงเรียนสอนดนตรีไทย สู่การเป็นครอบครัวใหญ่ในวันนี้ ความทรงจำมากมายยังคงชัดเจนเสมอ ไม่ว่าจะเป็นมายากลของครู ของเล่นของครู หรือตู้เก็บของเล่นตรงมุมห้อง ที่ครูย้ำอยู่เสมอว่า “ก่อนจะเล่น มาขออนุญาตก่อนนะ” เสียงพร่ำทุกคำสอนของครูยังคงดังกังวานอยู่ในใจเสมอ 

ขอบพระคุณครูสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งความรู้ บทเรียน ข้อคิดสอนใจ ทุกสิ่งเหล่านี้ได้หล่อหลอมให้เกิดเป็นนโมในวันนี้... 

ทุกกลิ่นอาย ดีด สี ตี เป่า 
คือเรื่องราว “ในลมหายใจ” 
คือรากให้เราเติบโต... 
ด้วยรักและอาลัย 

วชิราภา ศรีสุธรรม (นโม)
ลูกศิษย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557
วันที่เขียนบทความ 4 เม.ย. 2569